ZÜBÜKLER

Zübükler; çıkarı için her yolu denerler, tamamen kendi çıkarları doğrultusunda hareket ederler ve siyaseti bir zenginleşme aracı olarak görürler. Zübükler, ikiyüzlü, fırıldak, popülist, açıkçası çıkarcı, çıkarı için her kılığa girerler ve her yol mubah derler.

Zübükler; halkın değerlerini, kendi ikbal ve geleceklerine kurban ederler. Zira siyasi düzenbazlık ve fırıldaklık onların işidir.  Giderler bir parti de Belediye Başkanı ya da Belediye Meclis üyesi olurlar. Orada çıkar ilişkileri çelişince ayrılılar, başka bir partiye geçerler. Gider bir başka parti de Vekil olurlar, çıkar ilişkileri çelişince oradan da ayrılılar, başka bir partiye geçerler. Rüzgâr gülü gibi dönerler çünkü zübüklerin erdemleri, ilkeler, etik değerleri ve ideolojileri yoktur.

Kendi gelecek kaygıları dışında bir dertleri olmayan zübükler, toplumun temiz (saf) duygularını sömürürler, zaaflarından yararlanırlar. Eline geçirdikleri makamsal güçle ve bu gücün kendilerine sağladığı imkânlarla herkese şirin gözükerek sempati toplarlar. Kendisini sorgulayanı ve eleştireni tehdit eder ve saldırırlar. Ve asıl bu çirkin (bed) durumu herkes bilir.  Şu “sizdendir”, bu “bizdendir” anlayışıyla “kol kırılır yen içinde kalır”, ne var bunda denilerek herkes susar.

Değerli dostlar, asıl tehlike zübüklerin varlığında değildir. Asıl tehlike bilipte susmadadır ve çıkar için gücün, haksızın arkasında saf tutmadadır. İşte sorgulanması gereken yer tamda burasıdır. Burasıdır çünkü zübükler, insanların bu susma halinden ve haksızın yanında yer alma anlayışında bir Kene misali beslenirler. Bu anlamıyla da sadece zübükler suçlu değildir. Kol kırılır yen içinde kalır diyerek susanlar, çürümüşlüğü ve arsızlığı görmezden gelenler. İkiyüzlülüğü norm haline getirenler de en az zübükler kadar suçludurlar.

(Bu vesileyle, edebiyatımızın önemli mizah yazarlarından Aziz Nesin’i sevgi, saygı ve minnetle anıyorum. Devr-i daim olsun.) Aşk ile.