İkilikten kurtulup birliğe varamayanlar, bugün Alevi toplumuna üçüncü bir yol öneriyor. Ancak bu yolu önerenlerin, nasıl bir yol olması gerektiğine ilişkin net, anlaşılır ve somut bir düşünce ortaya koyabildiklerini söylemek mümkün değil.
Daha da dikkat çekici olan ise Alevi toplumu ve kurumları içerisinde yaşanan sorunların kaynağı olan mevcut yönetimin eksikliklerini, yanlışlarını ve sorumluluklarını ortaya koymaktan özenle kaçınmalarıdır. Bu konuda tek bir söz söylemeden, hiçbir özeleştiri yapmadan yeni bir yol öneriyorlar.
Oysa kendilerine şu soruyu sormak gerekiyor: İçinde görev aldığınız yönetim yanlış değilse neden üçüncü bir yol önerme ihtiyacı duyuyorsunuz? Eğer üçüncü bir yol önermek zorunlu hâle gelmişse, bu durum mevcut yönetimin yanlış bir tutum ve anlayış içerisinde olduğunu kabul etmek anlamına gelmez mi? Öyleyse öncelikle bu yanlışların açıkça ortaya konulması ve bu yanlışlardaki kendi sorumluluğunuzla yüzleşmeniz gerekmez mi?
Alevi öğretisinde esas olan ikilik değil, birliktir. Üçüncü bir yol arayışına girenler, aslında ikilikten birliğe ulaşamayanlardır. Ancak burada asıl mesele, yeni bir yolun adını koymak değil. Alevi toplumunu ve kurumlarını içinde bulunduğu sorunlardan kurtaracak ahlaki, ilkeli ve tutarlı bir anlayışı ortaya koyabilmektir.
Ne yazık ki üçüncü bir yol önerenler, Alevi kurumlarının içine sürüklendiği olumsuzlukların nasıl aşılacağı üzerine fikir yürütürken, bu olumsuzlukların ortaya çıkmasındaki kendi rollerine ve sorumluluklarına hiç değinmiyorlar. Kendi paylarına düşen sorumluluğu görmezden gelerek çözüm önerisinde bulunmak, samimi bir yaklaşım olabilir mi?
Oysa Alevi toplumunun üçüncü bir yola ihtiyacı yoktur. İhtiyaç duyduğu şey, dürüstçe hesap verebilen, haksızlık karşısında susmayan, gerektiğinde kendi makamını ve mevkiini terk edebilecek sorumluluğu ve cesareti gösterebilen bir anlayış ve bu anlayışı temsil eden insanlardır.
Bunca haksızlığa ortak olacaksın, yaşananlara sessiz kalacaksın, toplumsal çatışmayı derinleştireceksin, kadın örgütlenmesine atanan kayyumu kabullenecek, hatta o kayyum koltuğuna oturacaksın. Bütün bunları görmezden gelip hiçbir özeleştiri yapmadan çıkıp Alevi toplumuna yeni bir yol önereceksin!
İnsanın önce kendi durduğu yere bakması, kendi sorumluluğuyla yüzleşmesi ve gerektiğinde hesap vermesi gerekir. Çünkü Alevi yolunda sözün değeri, ancak davranışla, ahlakla ve sergilenen duruşla anlam kazanır. Söyledikleriyle yaptıkları birbirini tutmayanların, topluma yol gösterme iddiası inandırıcılığını yitirir.
Unutulmamalıdır ki Alevi toplumunun ihtiyacı yeni bir yol arayışı değil, kendi özüne, değerlerine ve ilkelerine sahip çıkan, adaleti esas alan, hesap verebilen ve tutarlı bir duruştur.
Mesele üçüncü bir yol önermek değil, önce insanın kendi duruşunu sorgulamasıdır. Çünkü yol, sözle değil; inançla, ahlakla, cesaretle ve eylemle yürünür.
Aşk ile Kalınız
Nurten Yalnız



















































































